پیدا





ت باطنى

درخواست حذف اطلاعات

رابطه نفس و بدن، رابطه تدبیرى از سوى نفس و ابزارى از سوى بدن مى باشد. به همین جهت، روح مجرّد با مرگ تن نمى میرد، بلکه تنها فعالیت و اکتسابات جسمانى متوقف شده و از عالمى پَست، به عالمى برتر از دنیا که عالم ارواح (برزخ) است، منتقل مى شود. پس در آن مرحله متناسب با آنجا، همراه رهاورد کردارش از دنیا، به حیات خود ادامه مى دهد تا قیامت ب ا گردد. قرآن کریم علت اعطاى موهبت ت باطنى به انبیاء و اولیاى الهى را دو چیز مى شمارد: یکى صبر؛ یعنى استقامت و ایستادگى در تمام امتحانات الهى و دیگرى یقین: وَجَعَلْنَا مِنْهُمْ أَئِمَّةً یَهْدُونَ بِأَمْرِنَا لَمَّا صَبَرُوا وَکَانُوا بِآیَاتِنَا یُوقِنُونَ» (سجده: 24)؛ از میان آنان انى قرار دادیم که به امر ما هدایت مى کنند؛ چون صبر د و به آیات ما یقین داشتند. مراد از هدایت به امر، ت باطنى و هدایت نفوس انسان هاست؛ زیرا به جهت رسیدن به درجه یقین با جنبه ملکوتى و روحانى موجودات آشنایى داشته و ازاین رو، آنها را به سوى حق هدایت مى کنند.